Пра курсы
ГАРАДЫ :

| Тэма: Матацыклы

22.05.2015
ДАЛУЧАЙЦЕСЯ! Мова Нанова перакладае бестселер! (Частка 8)

Народны пераклад знакамітай кнігі Андрэя Жвалеўскага і Яўгеніі Пастэрнак “Час заўжды добры”.

Сябры! “Мова Нанова” працягвае акцыю — перакладаем разам бестселер!

Беларускія пісьменнікі Андрэй Жвалеўскі і Яўгенія Пастэрнак выдалі супольна шмат кніг, але самай паспяховай аказалася кніга “Время всегда хорошее” — яе наклад перавысіў 70 тысяч асобнікаў.

Цяпер аўтары хочуць, каб твор пабачыў свет і па-беларуску. Спадар Андрэй сам выканаў пераклад, але вырашыў выставіць яго на “народнае абмеркаванне”, бо прызнаецца, што ведае беларускую мову недасканала.

Штотыдзень мы будзем вывешваць па адной частцы — і просім вас узяць самы гарачы ўдзел у абмеркаванні. Для зручнасці абзацы пранумараваныя. Пакідайце каментары на ўзор: “У абзацы 16 слова “…” лепш замяніць на слова “…”

Для зручнасці мы зрабілі на галоўнай старонцы сайта банер у правым слупку — “Мова Нанова перакладае бестселер”. Туды будуць вывешвацца ўсе часткі перакладу.

Калі акцыя ўдасца і пераклад будзе даведзены да ладу, аўтары гатовыя перадаць бясплатна аўтарскія правы на выданне беларускай версіі бестселера.

А вось, што даслаў у якасці прадмовы да праекта сам Андрэй Жвалеўскі.

Жвалеўскі / Пастэрнак

Андрэй Жвалеўскі і Яўгенія Пастэрнак — пісьменнікі, якія нарадзіліся і жывуць у Беларусі, але пішуць на рускай. Большая частка іх кніг выдаецца ў Расіі, там жа і разыходзяцца наклады, там жывуць амаль што ўсе іх чытачы, там пісьменнік Жвалеўскі/Пастэрнак атрымоўвае літаратурныя прэміі. Гэта крыўдна, у першую чаргу, самім Андрэю і Яўгеніі. Спрабавалі друкавацца ў беларускіх выдавецтвах, але і на роднай зямлі кніжкі выходзяць толькі на рускай мове. Пакуль што існуе адзіны пераклад на беларускую — аповесць “Гімназія № 13” выйшла ў часопісе “Маладосць”.

Таму пісьменнікі вырашылі самі перакласці самую вядомую і “тытулаваную” сваю кнігу — “Время всегда хорошее”. Але гэта можа адбыцца толькі пры падтрымцы ўсіх, хто добра валодае мовай.

Коратка пра аўтараў: разам пішуць з 2004 года, за гэты час выйшла 14 кніг агульным накладам каля 700 000. Самыя паспяховыя кніжкі напісаныя для падлеткаў. Лаўрэаты і фіналісты прэмій “Заветная мечта”, «Книгуру», «Алые паруса», «Алиса», імя В. Крапівіна, імя С. Міхалкова і г.д.

zhva2

О проекте / Аб праекце

Паважаныя сябры!

Я беларус, але, як і большасць сучасных беларусаў, дрэнна валодаю роднай моваю. Непрыемна.

А еще я писатель, так что для меня плохое владение инструментом — профессиональный позор.

Таму я вырашыў правесці эксперымент: перакласці на беларускую ўласную кнігу “Время всегда хорошее”. Яна напісаная ў сааўтарстве з Яўгеніяй Пастэрнак, але Жэня пакуль на такую рызыку, як аўтыразаваны пераклад, не адважваецца.

Но сам я не справлюсь. Не хватает чувства языка. Не хватает языковой практики. Поможете мне?

Работаць прапаную так: я перакладаю пэўны кавалак тэксту і выкладаю на сайце. Вы чытаеце, робіце заўвагі, адказваеце на пытанні. На сайце ж мы усё абмяркоўваем, і я прымаю канчатковае рашэнне.

Буду благодарен за любые, самые жесткие комментарии, но еще раз повторяю: окончательное решение остается только за мной. Без обид. Дело в том, что текст придется редактировать, он слегка морально устарел.

Напрыклад, калі мы пісалі кніжку ў 2008 годзе, уводзілі таямнічыя прылады пад назваю “комики”. Але сёння ўжо відавочна, что ніякіх “комиков” няма, а ёсць смартфоны ды планшэты. Асобныя моманты проста трэба ўдакладніць, “прычасаць” па літаратурных прычынах.

Проект предполагается полностью бесплатный. И переводчик, и его добровольные помощники денег не получат. Зато белорусские подростки получат еще одну книгу из их жизни, а не из жизни партизан и «мужыкоў-беларусаў».

Калі ж нехта пажадае выдаць гэты пераклад на паперы — калі ласка, але з афіцыйнай згоды аўтараў кнігі. Але і ў гэтым выпадку за пераклад плаціць не прыйдзецца.

Надеюсь на помощь и беспощадную критику.

Ваш

Андрэй Жвалеўскі


Частка 8

Витя, 11 апреля 1980 года, вечер

Віця, 11 красавіка 1980 года, вечар

 

1. Дома меня ждал приятный сюрприз – мама и папа были не на работе. Причем мама готовила что-то вкусненькое, а папа прохаживался по квартире в отличном настроении. Под это настроение его можно было уговорить и сходить в зоопарк, и купить модель крейсера в «Сделай саме». Но, вместо того чтобы обрадоваться, я спросил: 1. Дома мяне чакаў прыемны сюрпрыз — мама і тата былі на на рабоце. Прычым мама гатавала нешта смачненькае, а тата прагульвался па квартэры ў цудоўным настроі. Пад гэты настрой яго можно было ўгаварыць і схадзіць у заапарк, і купіць мадэль крэйсера ў “Зрабі сам”. Але, замест таго каб абрадвацца, я спытаў:
2. – Чего это вы тут? 2. – Чаго гэта вы тут?
3. – Отгул! – гордо заявил папа. Как будто не отгул получил, а орден. 3. – Адгул! – горда аб’явіў тата. Быццам не адгул атрымаў, а ордэн.
4. – В прошлые выходные работал как проклятый, вот меня Первый и отправил сегодня домой пораньше! 4. – У мінулыя выхадныя працаваў як прокляты, вось мяне Першы і адправіў сёння дахаты раней!
5. Я слушал, тупо кивая. Как начал в школе кивать, так остановиться не могу. 5. Я слухаў, тупа ківаючы. Як пачаў у школе ківаць, дык спыніцца не магу.
6. – Маму вон с каторги вызволил! 6. – Маму вось з катаргі вызваліў!
7. – Не с каторги! – крикнула мама. – Ас любимой работы! Вечно я всех заменяю, пусть они меня хоть раз заменят! А тут Валентин Прокофьевич позвонил… 7. – Не з катаргі! – крыкнула мама. – А з любімай работы! Увесь час я ўсіх замяняю, хай яны мяне хоць раз заменяць! А тут Валянцін Пракоф’евіч патэлефанаваў…
8. Мама, веселая и раскрасневшаяся, вышла из кухни, увидела меня и сразу сникла. 8. Мама, вясёлая і расчырванелая, выйшла з кухні, пабачыла мяне і адразу панікла.
9. – Что-то случилось? 9. – Нешта здарылася?
10. Я помотал головой. От этого опять замутило. Все-таки кивать проще. Теперь и папа забеспокоился: 10. Я паматаў галавою. Ад гэтага зноў сплахела. Усё ж ківаць прасцей. Зараз і тата занепакоіўся.
11. –Чего такой бледный? 11. – Чаго такі бледны?
12. – Так… – сказал я через силу. – Живот болит. 12. – Так… – сказаў я з цяжкасцю. – Жывот баліць.
13. В результате я получил то, о чем и мечтать не мог: полноценное боление в рабочий день. Мама сварила мне куриного бульончику, папа развлекал разговорами и поминутно трогал лоб. 13. У выніку я атрымаў тое, пра што і марыць не мог: паўнавартаснае хварэнне ў працоўны дзень. Мама знатавала мне курынага бульёнчыку, тата забаўляў размовамі і штохвілінна мацаў лоб.
14. Я немного покапризничал, немного подремал, похлебал любимого бульона с рисом, опять поспал. Проснулся и понял, что хочу почитать чего-нибудь. 14. Я трошкі пакапрызіў, трошкі падрамаў, пасёрбаў любімага бульёнчыку з рысам, зноў паспаў. Праснуўся і зразумеў, што хачу пачытаць што-небудзь.
15. Папа как раз зашел проведать и обрадовался, увидев меня с книгой в руках: 15. Тата як раз зайшоў праведаць і ўзрадвазся, убачыўшы мяне з кнігаю ў руках:
16. – О! Значит, жить будешь! 16. – О! Значыць, жыць будзеш!
17. Я и сам понимал, что хорошенького понемножку. Завтра буду как огурчик… 17. Я і сам разумеў, што добрага патрошку. Заўтра буду як гурочак…
18. …А в понедельник – собрание. 18. …А ў панядзелак – збор.
19. Наверное, лицо у меня как-то очень перекривилось, потому что папа опять встревожился: 19. Відаць, твар у мяне неяк вельмі перакрывіўся, таму что тата зноў усхваляваўся.:
20. – Что? Опять живот?! Надо «скорую»… 20. – Што? Зноўку жывот?! Трэба “скорую”…
21. – Не надо! Это не из-за живота… 21. – Не трэба! Гэта не з-за жывата…
22. И я рассказал папе все как есть. 22. І я расказаў тату ўсё як ёсць.
23. Рассказывал и надеялся, что сейчас папа рассмеется и скажет: «Нашел из-за чего дергаться! Ерунда на постном масле». Но папа, наоборот, слушал меня очень серьезно. 23. Расказваў і спадзяваўся, што зараз тата рассмяецца і скажа: “Найшоў з-за чаго хвалявацца! Глуства гэта ўсё!” Але тата, наадварот, слухаў мяне вельмі сур’езна.
24. – Кислое дело, – сказал он, когда я закончил, – пещера Лехтвейса… 24. – Кіслая справа, – сказаў ён, калі я скончыў, – пячора Лехтвейса…
25. Это он что-то цитировал из книг, которые мне пока читать рано. 25. Гэта ён нешта цытаваў з кніг, якія мне пакуль чытаць рана.
26. – Ладно. Болей пока, я Архипову позвоню. 26. – Добра. Хварэй пакуль што, я Архіпаву патэлефаную.
27. И папа отправился звонить Женькиному папе, с которым они давно дружат. 27. І тата пайшоў телефанаваць Жэнькаваму тату, з якім яны даўно сябруюць.

 

Партнёр — menu.by
Партнёр — Кафэ “Грай”
Партнёры — Кісларод
Партнёр — Цэнтр Кола
Партнёр — Сувеніры пра Беларусь
Партнёры — Трэці Сектар
Партнёр — Падароск
Партнёр — Будзьма
Партнёр — Viapol
Партнёр А-100
Кнігарня Логвінаў
Партнёр — Velcom па-беларуску
Партнёр — Лятучы ўніверсітэт
Партнёр — Галерэя Ў
Інфапартнёр — kniharnia.by
Інфапартнёр — Новы час
Інфа-партнёр — Разам
Інфа-партнёр knihi.by
Інфа-партнёр tuzin.fm
Інфапартнёры — ЭўраБеларусь
Інфапартнёры — Радыё Рацыя
Інфапартнёры — Нашыя Дзеткі
Інфапартнёр — Белсат