Пра курсы
ГАРАДЫ :

| Тэма: Адам Міцкевіч

14.02.2015
ДАЛУЧАЙЦЕСЯ! Мова Нанова перакладае бестселер! (Частка 3)

Народны пераклад знакамітай кнігі Андрэя Жвалеўскага і Яўгеніі Пастэрнак “Час заўжды добры”.

Сябры! “Мова Нанова” працягвае акцыю — перакладаем разам бестселер!

Беларускія пісьменнікі Андрэй Жвалеўскі і Яўгенія Пастэрнак выдалі супольна шмат кніг, але самай паспяховай аказалася кніга “Время всегда хорошее” — яе наклад перавысіў 70 тысяч асобнікаў.

Цяпер аўтары хочуць, каб твор пабачыў свет і па-беларуску. Спадар Андрэй сам выканаў пераклад, але вырашыў выставіць яго на “народнае абмеркаванне”, бо прызнаецца, што ведае беларускую мову недасканала.

Штотыдзень мы будзем вывешваць па адной частцы — і просім вас узяць самы гарачы ўдзел у абмеркаванні. Для зручнасці абзацы пранумараваныя. Пакідайце каментары на ўзор: “У абзацы 16 слова “…” лепш замяніць на слова “…”

Для зручнасці мы зрабілі на галоўнай старонцы сайта банер у правым слупку — “Мова Нанова перакладае бестселер”. Туды будуць вывешвацца ўсе часткі перакладу.

Калі акцыя ўдасца і пераклад будзе даведзены да ладу, аўтары гатовыя перадаць бясплатна аўтарскія правы на выданне беларускай версіі бестселера.

А вось, што даслаў у якасці прадмовы да праекта сам Андрэй Жвалеўскі.

Жвалеўскі / Пастэрнак

Андрэй Жвалеўскі і Яўгенія Пастэрнак — пісьменнікі, якія нарадзіліся і жывуць у Беларусі, але пішуць на рускай. Большая частка іх кніг выдаецца ў Расіі, там жа і разыходзяцца наклады, там жывуць амаль што ўсе іх чытачы, там пісьменнік Жвалеўскі/Пастэрнак атрымоўвае літаратурныя прэміі. Гэта крыўдна, у першую чаргу, самім Андрэю і Яўгеніі. Спрабавалі друкавацца ў беларускіх выдавецтвах, але і на роднай зямлі кніжкі выходзяць толькі на рускай мове. Пакуль што існуе адзіны пераклад на беларускую — аповесць “Гімназія № 13” выйшла ў часопісе “Маладосць”.

Таму пісьменнікі вырашылі самі перакласці самую вядомую і “тытулаваную” сваю кнігу — “Время всегда хорошее”. Але гэта можа адбыцца толькі пры падтрымцы ўсіх, хто добра валодае мовай.

Коратка пра аўтараў: разам пішуць з 2004 года, за гэты час выйшла 14 кніг агульным накладам каля 700 000. Самыя паспяховыя кніжкі напісаныя для падлеткаў. Лаўрэаты і фіналісты прэмій “Заветная мечта”, «Книгуру», «Алые паруса», «Алиса», імя В. Крапівіна, імя С. Міхалкова і г.д.

zhva2

О проекте / Аб праекце

Паважаныя сябры!

Я беларус, але, як і большасць сучасных беларусаў, дрэнна валодаю роднай моваю. Непрыемна.

А еще я писатель, так что для меня плохое владение инструментом — профессиональный позор.

Таму я вырашыў правесці эксперымент: перакласці на беларускую ўласную кнігу “Время всегда хорошее”. Яна напісаная ў сааўтарстве з Яўгеніяй Пастэрнак, але Жэня пакуль на такую рызыку, як аўтыразаваны пераклад, не адважваецца.

Но сам я не справлюсь. Не хватает чувства языка. Не хватает языковой практики. Поможете мне?

Работаць прапаную так: я перакладаю пэўны кавалак тэксту і выкладаю на сайце. Вы чытаеце, робіце заўвагі, адказваеце на пытанні. На сайце ж мы усё абмяркоўваем, і я прымаю канчатковае рашэнне.

Буду благодарен за любые, самые жесткие комментарии, но еще раз повторяю: окончательное решение остается только за мной. Без обид. Дело в том, что текст придется редактировать, он слегка морально устарел.

Напрыклад, калі мы пісалі кніжку ў 2008 годзе, уводзілі таямнічыя прылады пад назваю “комики”. Але сёння ўжо відавочна, что ніякіх “комиков” няма, а ёсць смартфоны ды планшэты. Асобныя моманты проста трэба ўдакладніць, “прычасаць” па літаратурных прычынах.

Проект предполагается полностью бесплатный. И переводчик, и его добровольные помощники денег не получат. Зато белорусские подростки получат еще одну книгу из их жизни, а не из жизни партизан и «мужыкоў-беларусаў».

Калі ж нехта пажадае выдаць гэты пераклад на паперы — калі ласка, але з афіцыйнай згоды аўтараў кнігі. Але і ў гэтым выпадку за пераклад плаціць не прыйдзецца.

Надеюсь на помощь и беспощадную критику.

Ваш

Андрэй Жвалеўскі

 

Синичка, 10 апреля 2018 года, день (Часть 3)

Сінічка, 10 красавіка 2018 года, дзень (Частка 3)

 

1. День в школе не задался с самого начала. Математичка совсем озверела, урок начала с того, что собрала у всех комики. То есть контрольную я писала вообще как без рук, ни тебе с кем поговорить, ни тебе шпор, ни тебе калькулятора. Просто как в доисторические времена! Главное, у многих же есть вторые комики, но как-то не догадались взять их с собой. Да, а потом она вообще учудила, взяла и раздала нам бумажки – это, говорит, контрольная, решайте. Класс аж обалдел. Как, говорит, ее решать? 1. Дзень ў школе адразу пайшоў крыва. Мацематычка зусім звар’яцела, урок пачала з таго, што адабрала ва ўсіх тэлефоны. То бок кантрольную я пісала зусім як без рук, ні табе ні з кім не пагаворыш, ні табе шпор, ні табе калькулятара. Проста як у дагістарычныя часы! Галоўнае, у многіх жа ёсць другія смарты ці планшэты, але ні адзін не здагадаўся ўзяць іх з сабой. А потым яна зусім вычварыла, узяла і раздала нам паперкі, гэта кажа, кантрольная, рашайце. Клас аж ачмурэў, як, кажа, яе рашачь?
2. А она улыбается так ехидно и говорит: ручкой пишите по бумажке. И подробное решение каждой задачи. Жуть! Я уже, наверное, полгода ручку вообще в руках не держала. Могу себе представить что я там нарешала и как это все понаписала. Короче, балла на три, наверное, из десяти… 2. А яна ўсміхаецца так яхідна і кажа, ручкай пішыце па паперцы. І падрабязнае рашэнне кожнага задання. Жудасць! Я ўжо, бадай, паўгода ручку зусім у руках не трымала. Магу сабе ўявіць, што я там нарашала і як гэта ўсё панапісвала. Карацей, бала на тры, думаю, з дзесяці…
3. Так что по сравнению с этой контрольной все остальное было просто семечки. Зато весь день форум гудел. Мы ж даже не можем задания в сетку выложить, никто не сообразил стащить листик, чтоб его отсканить, а наизусть тоже не запомнишь, и в голову не пришло записать. Мы потом на всех уроках уже из сети не выходили, так и трындели по комикам. На кого не посмотришь, у всех комики под партами и только пальцы мелькают – набираются сообщения. А на форуме было одновременно почти двести человек, это вся параллель пятых классов, и еще любопытные из других повлезали. На переменках только и успевали тему пролистать, да на вопросы ответить. Из кабинета в кабинет перейдешь, на парту плюхнешься и сразу в комик, читать, что там новенького случилось. Прикольно так, в класс заходишь – тишина. И все сидят что-то набирают, набирают… Удобнее, конечно, голосовым набором пользоваться, но не в классе же! Потому что тогда сразу все узнают твой ник. А этого ну никак допустить нельзя. Ник – это наисекретнейшая информация. 3. Так што ў параўнанні з гэтай кантрольнай усё астатняе было проста семкі. Затое ўвесь дзень форум гуў. Мы ж нават не можам заданні ў сетку выкласці, ніхто не сцяміў сцягнуць лісцік, каб яго адсканіць, а напамяць таксама не запомніш, і ў галаву не прыйшло запісаць. Мы потым на ўсіх уроках ужо з сеткі не выходзілі, так і трындолілі па смартах. На каго не паглядзіш, ва ўсіх смарты пад партамі і толькі пальцы мільгаюць – набіраюцца паведамленні. А на форуме было адначасна амаль 200 чалавек, гэта ўся паралель пятых класаў, і яшчэ цікаўныя з іншых лезлі. На перапынках толькі і паспявалі тэму прагартаць, ды на пытанні адказаць. З кабінета ў кабінет пяройдзеш, на парту плюхнешся і адразу ў смарт, чытаць, што там навюткага здарылася. Фэцка так, у клас заходзіш – цішыня. І ўсё сядзяць штосьці набіраюць, набіраюць… Зручней, вядома, галасавым наборам карыстацца, але не ў класе ж! Таму што тады адразу ўсё пазнаюць твой нік. А гэтага ну ніяк дапусціць няможна. Нік – гэта самая найсакрэтнейшая інфармацыя.
4. Я знала пару ников. Красавица – это Нинка, Муреха – это Лиза. И еще догадывалась про несколько человек, но не знала наверняка. Ну и то, что я Синичка – это тоже знали буквально трое. Синичка – потому что фамилия у меня Воробьева. Но если б написала Воробей, все б сразу догадались, что я – это я, написала Синичка. И аватарку нашла такую прикольную – сидит синичка и трющит сало из кормушки. 4. Я ведала колькі нікаў. Красуня – гэта Нінка, Кацяня – гэта Ліза. І яшчэ здагадвалася пра некалькі чалавек, але не ведала пэўна. Ну і то, што я Сінічка – гэта таксама ведалі даслоўна трое. Сінічка – таму што прозвішча ў мяне Вараб’ёва. Але калі б напісала Верабей, усё б адразу здагадаліся, што я – гэта я, напісала Сінічка. І аватару знайшла такую прышпільную – сядзіць сінічка і цягне сала з кармушкі.
5. Однажды была у нас история, девчонку из седьмого класса рассекретили. Кто-то из подружек взял и написал в сети, что Фиалка – это Кирова из седьмого «А». Ужас… Так ей и пришлось потом в другую школу уйти. Потому что ж ты можешь написать, если все знают, что это ты! Даже пофлиртовать невозможно, это как взять и кому-то в открытую в любви признаться! Бррр… 5. Аднойчы была ў нас гісторыя, дзяўчынку з сёмага класа рассакрэцілі. Нехта з сябровак узяў і напісаў у сеткі, што Фіялка – гэта Кірава з 7 «А». Жах… Так ёй і давялося потам у іншую школу пайсці. Таму што ж ты можаш напісаць, калі ўсё ведаюць, што гэта ты! Нават пафліртаваць немагчыма, гэта як узяць і камусьці ў адкрытую ў каханні прызнацца! Бррр…
6. И мой ник только самые-самые проверенные знают. Мы с ними дружим. Даже один раз вместе в кафе ходили, когда у меня день рождения был. Я про них все-все знаю. И аську, и мейл. Короче, эти точно не сдадут! 6. І мой нік толькі самыя-самыя правераныя ведаюць. Мы з імі сябруем. Нават аднойчы разам у кафэ хадзілі, калі ў мяне дзень народзінаў быў. Я пра іх усё-ўсё ведаю. І аську, і мэйл. Карацей, гэтыя дакладна не здадуць!
7. Так вот, про день, который не задался. Последний урок у нас – классный час. Приходит наша училка и говорит таким сердитым голосом: 7. Дык вось, пра дзень, які пайшоў крыва. Апошні ўрок у нас – класная гадзіна. Прыходзіць наша вучылка і кажа такім злосным голасам:
8. – А ну-ка убрали все телефоны. 8. — А ну ўсе прыбралі тэлефоны!
9. Мы аж подпрыгнули. Кто-то даже вслух сказал: 9. Мы ажно падскочылі. Нехта нават услых сказаў:
10. – Вы че, сговорились все, что ли! 10. — Вы чаго, змовіліся, ці што!
11. А училка, наша классная, Елена Васильевна как гавкнет: 11. А вучылка, наша класная, Алена Васільеўна, як гаўкне:
12. – Телефоны на стол! И слушайте внимательно, сейчас, можно сказать, ваша судьба решается. 12. — Тэлефоны на стол! Ды слухайце ўважліва, зараз, можна казаць, ваш лёс вырашаецца.
13. Мы совсем затихли. А она по рядам прошла и комики поотключала. Ну вообще конец света… 13. Мы зусім сціхлі. А яна па радах прайшла і смарты паадключала. Ну зусім канец свету…
14. А потом вышла перед классом и прочитала трагическим голосом: 14. А потым выйшла перад класам і прачытала трагічным голасам:
15. – «Постановление Министерства образования от 3 апреля 2018 года»… 15. “Пастанова Міністэрства адукацыі ад 3 красавіка 018 года”…
16. Я коротенько перескажу, своими словами. 16. Я хуценька перакажу, сваімі словамі.
17. В связи с излишней компьютеризированностью школьников и для проверки их знаний учредить в конце каждого учебного года экзамены. Оценка выставляется по десятибалльной системе и выносится в аттестат зрелости. Это чтоб, мол, мы все года хорошо учились, а не только последний класс. Да, но самый-то ужас не в этом, а в том, что экзамены эти будут проходить не в виде тестов, а устно. 17. З нагоды залішняй кампутэразаванасці школьнікаў і для праверкі іх ведаў заснаваць пад канец кожнага навучальнага года экзамены. Адзнака выстаўляецца па дзесяцібальнай сістэме і выносіцца ў атэстат сталасці. Гэта каб, маўляў, мы ўсе гады добра вучыліся, а не толькі апошні клас. Але самы жах у тым, што экзамены гэтыя будуць праходзіць не ў форме тэстаў, а вусна.
18. – Чего? – спросил кто-то из мальчишек. 18. — Чаго? — запытаўся нехта з злапчукоў.
19. Я даже оглянулась, но не поняла, кто спросил, я их вообще плохо различаю. 19. Я азірнулася, але не зразумела, хто запытаў, я іх наогул дрэнна адрозніваю.
20. – Экзамена три, – продолжала Елена Васильевна, – русский язык и литература – устно, математика – письменно, но не на компьютере, а на бумаге, и история – тоже устно. Делается это для того, чтоб вы, современные школьники, научились хоть немного владеть устной речью и писать ручкой по бумаге. Экзамены через три недели. 20. – Экзамены тры, – працягвала Алена Васільеўна, – руская ці беларуская мова і літэратура – вусна, матэматыка – пісьмова, але не на кампутары, а на паперы, і гісторыя – таксама вусна. Робіцца гэта дзеля таго, каб вы, сучасныя школьнікі, навучыліся хаця б трохі валодаць вуснай моваю і пісаць ручкай па паперы. Экзамены праз тры тыдні.
21. Класс завис. Так и разошлись в полном ужасе. Я даже до самого дома комик не включила… 21. Клас завіс. Так і разышліся ў абсалютным жаху. Я нават да самога дому смарт не ўключыла…

 

Партнёр — menu.by
Партнёр — Кафэ “Грай”
Партнёры — Кісларод
Партнёр — Цэнтр Кола
Партнёр — Сувеніры пра Беларусь
Партнёры — Трэці Сектар
Партнёр — Падароск
Партнёр — Будзьма
Партнёр — Viapol
Партнёр А-100
Кнігарня Логвінаў
Партнёр — Velcom па-беларуску
Партнёр — Лятучы ўніверсітэт
Партнёр — Галерэя Ў
Інфапартнёр — kniharnia.by
Інфапартнёр — Новы час
Інфа-партнёр — Разам
Інфа-партнёр knihi.by
Інфа-партнёр tuzin.fm
Інфапартнёры — ЭўраБеларусь
Інфапартнёры — Радыё Рацыя
Інфапартнёры — Нашыя Дзеткі
Інфапартнёр — Белсат